Złota kula

Ta książka to klasyka gatunku - czytały ją kiedyś dziesiątki tysięcy młodych ludzi, którzy teraz są tatusiami i dziadkami. Kiedy się czyta tę opowieść, przypomina się niektórym z nich klimat tamtych lat. Chłopak narozrabiał, został uznany za sprawcę podpalenia piwnicy, więc ojciec sprawił mu solidne lanie. Tak kiedyś było. Dzisiaj ten ojciec zostałby uznany za bandytę, pisałyby o tym tabloidy, wypowiadali się różni psycholodzy i inni manipulatorzy... Nie chwalę bicia dzieci - żeby nie było nieporozumień. Ale mimo to kiedyś było bardziej normalnie niż teraz. Dzieci nie były uzależnione od smartfonów i internetu, miały wpojony szacunek do starszych, umiały myśleć. A jeśli ktoś nawet dostał lanie od ojca czy matki, to nic złego się nie stało i nie potrzeba było do tego psychologów, terapeutów itd. Dla bohaterów tej książki skarbem, amuletem staje się bursztynowa kula. Dziś żaden dzieciak nie zwróciłby zapewne na coś takiego uwagi. Teraz kupuje się dzieciom quady na komunię, komputery, drogie smartfony. Pieniądz stał się podstawowym kryterium wszelkich wartości. Czy o to chodziło?