Zbrodnia doskonała

"-Nie ma zbrodni doskonałej - powtórzył - są tylko spartolone policyjne śledztwa"*, czytamy na stronie 52. Jak to jest w przypadku opowiadań Pana Wróbla? Znajdziemy tam zbrodnie doskonałą? Obawiam się, że nie potrafię odpowiedzieć jednoznacznie na to pytanie, każda zbrodnia opisywana w książce jest zupełnie inna, jest zbrodnia nietypowa ale i taką typową też znajdziemy. Co jednak uważam za najważniejsze często opisana jest z pewną dawką humoru, bo jak twierdzi sam autor "Prawdziwa zbrodnia jest ohydna, ta papierowa - urocza"** Szczerze więc muszę w związku z tym przyznać, że bardzo dobrze się bawiłam czytając tą książkę. Opowiadania mają taką długość, że przeczytamy całe w dwie strony do pracy (chyba że ktoś w jedną stronę jedzie około 30 minut - tym lepiej dla niego),równie dobrze można zabrać tę książkę do poczekalni u lekarza, nawet sam autor we wstępie do tego zachęca, a więc i ja się pod tym podpiszę. Nie zamierzam tu pisać o czym są te opowiadania, przekonać się każdy może sięgając po tą książkę, a przeczytać ją zdecydowanie warto bo jest to prawdziwie inteligenta rozrywka, zdecydowanie lepsza od jakiejś banalnej opowieści o wampirach... (nie żebym była jakąś ich specjalną przeciwniczką, ale ostatnio zaczynają mi się kojarzyć z komarami - wszędzie ich pełno i piją krew - pasuje jak ulał). Jeszcze tylko jedno, okładka. Dawno nie widziałam tak przykuwającej wzrok okładki. No może poza trylogią Becketta, ale prostota tej zachwyca, bo niby taki banał a jednak nie do końca. Mam nadzieje, że nie jest to ostatnia książką jaką Pan Jan Wróbel zdecydował się napisać, bo ja proszę o więcej, zdecydowanie więcej. --- *Cytat pochodzi z książki "Zbrodnia Doskonała" Jan Wróbel ** Cytat pochodzi z okładki książki "Zbrodnia Doskonała" Jan Wróbel