Żar

Nie napiszę, o czym jest "Żar". Musiałbym książkę przepisać, słowo w słowo. Marai nie dał jednego zbędnego wyrazu. Każdy mój opis będzie tyle wart, co gdybym pisał, że na słynnym obrazie Van Gogh namalował żółte kwiatki. Pytanie o sedno. O rdzeń, dla którego życie się zawija. O granice przyjaźni, miłości, zdrady. Dla mnie to także pytanie o inność. O niepowtarzalny wzór człowieka. Co jest w kimś obok, że nie można go pojąć? Przewidzieć? Żona, przyjaciel - nieważne. To odrębny ogień. Nawet gdy całego go zdefiniujesz, zostaje wątpliwość. A potem żar. I pustka, gdy go zabraknie. Perfekcyjna gra czasem, przemijaniem. Czuję jak płynie życie, po ostrości sądów bohatera. Po długości cienia. Po temperaturze popiołu. Subtelne, szlachetne, dobitne.