Zakochaj się we mnie

Czy każdemu jest dane przeżyć beztroskie dzieciństwo? Czy wszystkie piękne wspomnienia kojarzą się z domem rodzinnym? Ciepło, miłość, tradycja, bliskie osoby i poczucie bezpieczeństwa to wszystko powinien nam zapewnić dom rodzinny. Niestety nie zawsze tak bywa. Są dzieci, które o takim domu mogą tylko pomarzyć, ponieważ ich dzieciństwo zostało zbyt szybko przerwane, sytuacja zmusiła je, żeby szybko dorosły i przejęły rolę należącą do starszych. Mania ma tylko dwadzieścia dwa lata, na wychowaniu dziesięcioletnią siostrę Tolę i dług po nieżyjącym ojcu do spłacenia. Jej matka dziewięć lat temu wyszła z domu i do tej pory nie wróciła. To zdecydowanie za dużo jak na tak młodą osobę. Dziewczyny mogą liczyć na pomoc i wsparcie szalonej babci, która ma cięty język oraz przyjaciela Szczepana. Niefortunny splot wydarzeń sprawia, że w życiu Manii pojawia się Maks i wywraca jej dotychczasowy świat do góry nogami. "Życie nie rozpieszcza, ale daje chwile, za które warto cierpieć". Czy "sztywna jak kij od szczotki" Mania z ciężkim plecakiem doświadczeń otworzy się na miłość? Zarówno Mania jak i jej babcia wierzą, że matka dziewczyn kiedyś wróci. Przecież nie można ot tak rozpłynąć się w powietrzu. Ludzie nie znikają z dnia na dzień. Czy Mani uda się rozwikłać zagadkę zaginięcia rodzicielki? Czy będzie gotowa na prawdę, którą pozna? "Zakochaj się we mnie" to słodko-gorzka historia, która na przemian wywołuje uśmiech i łzy. Powieść o sile charakteru, o życiu, które skrzywdziło i wystawiło na próbę. O tym, że pomimo wielu przeciwności losu warto walczyć i wierzyć w lepsze jutro. Tutaj powiedzenie "Jeśli życie daje ci cytryny, zrób z nich lemoniadę "nabiera głębszego sensu. Człowiek, który od najmłodszych lat zostaje zmuszony, aby troszczyć się nie tylko o siebie, ale i o innych przechodzi przyspieszoną lekcję dorastania. Staje się ostrożny, wycofany i w pewnym sensie sztywny. Tego wymaga od niego sytuacja. Dlatego nie osądzajmy, nie krytykujmy, jeżeli nie znamy przyczyny takiego czy innego zachowania. "POŻYCZAM CI MOJE BUTY" Przyjdź, Pożyczę ci moje buty żebyś zanurzył się i zagrał w nich przez chwilę, w tych samych wodach, gdzie kiedyś utonęłam. Przyjdź, pożyczam ci moje buty, żebyś chodził po moim chodniku i może zrozumiesz. Przyjdź, pożyczam ci moje buty, Żyj tym, co ja przeżyłam, i powiedz mi, czy nadal nie masz nic przeciwko mojemu postępowaniu. Przyjdź, załóż moje buty, Czuj się tak, jak się czułam, A potem powiedz mi, czy nadal pozwolisz sobie być tak krytycznym. Znasz tylko jedną część historii i oceniasz z tego, co widzisz. Chcesz mieć pełen obraz? Przyjdź, załóż moje buty, Przejdź się moją drogą a potem powiedz mi, czy bolą cię stopy... ~ Monika Andrzejczak