Zabójcze pożądanie

Sięgnęłam po tę książkę z czystej ciekawości i bez większych oczekiwań – ot, kolejny thriller na wieczór. I muszę przyznać, że to było całkiem interesujące doświadczenie, choć nie bez kilku zastrzeżeń. Przede wszystkim styl J.D. Barker jest bardzo przystępny. Książkę czyta się szybko, momentami wręcz „sama się czyta”, co zdecydowanie działa na jej korzyść. Autor potrafi budować napięcie i utrzymać uwagę, chociaż nie zawsze robi to w sposób, który mnie w pełni angażował. Mam mieszane odczucia co do klimatu – z jednej strony czuć charakterystyczną dla autora mroczniejszą nutę, z drugiej momentami brakowało mi większej głębi czy czegoś, co naprawdę wyróżniłoby tę historię na tle innych thrillerów. To raczej solidna, rzemieślnicza robota niż coś wyjątkowo zapadającego w pamięć. Jeśli chodzi o emocje, to było… poprawnie. Nie mogę powiedzieć, że książka mnie poruszyła czy zostawiła z jakimiś większymi przemyśleniami, ale też nie nudziłam się podczas czytania. To taki typ lektury, który dobrze sprawdza się jako odskocznia, bez większego ciężaru. Podsumowując – to przyjemna, lekka (jak na swój gatunek) propozycja, która spełnia swoje zadanie, ale raczej nie zostanie ze mną na długo. Jeśli ktoś lubi thrillery i szuka czegoś niezobowiązującego, to może być dobry wybór. Jeśli jednak oczekujecie czegoś bardziej intensywnego lub oryginalnego, możecie poczuć lekki niedosyt.