Szóste dziecko

Nie do końca lubię książki, w których odkrycie zagadki ciągnie się przez kilka tomów. Jednak tym razem zwieńczenie całej trylogii wyszło bardzo dobrze. Najlepiej czytać jednak serię w krótkich odstępach czasu, pozwoli to nie zapomnieć wielu istotnych szczegółów. „Ojcze, wybacz mi”. Plusy: - przemyślana fabuła, podsumowująca cały cykl; - zagadka goni zagadkę, co chwila kolejna tajemnica; - świetna kreacja wyrazistych bohaterów, zarówno Portera, jak i Bishopa; - czy sprawiedliwość równa się zemście, dlaczego chcemy się mścić; - jak daleko można się posunąć skrzywdzony, żeby odpłacić za zło jakiego kiedyś doświadczył; - stopniowo budowane napięcie, gęstniejąca atmosfera, aż do finału książki; - dobre wplatanie w fabułę pamiętnika 4MK, chociaż miejscami lekko irytowało; - domknięcie wszystkich wątków, poskładanie elementów układanki; - to co lubię, zaskoczenie, moje przewidywanie się nie sprawdziły; - kontrowersyjne, ale w pełni satysfakcjonujące zakończenie. Minusy: - nie wiem (albo nie załapałem) dlaczego powieść ma tytuł „Szóste dziecko”; - miejscami zbyt zagmatwana, można dopatrzeć się niespójności w fabule. Ogółem książka bardzo dobra.