Wynalazek Morela

Zaskakująca książka rodaka, przyjaciela i współpracownika Jorge Luisa Borgesa (który napisał do niej wstęp). Krótka powieść (długa nowela?) pisana jest w pierwszoosobowej narracji i rozgrywa się na pewnej wyspie, „prawie” bezludnej. Otóż uciekł tam pewien człowiek, poszukiwany przez władze i obawiający się wszelkich przybyszów. A kiedy okazuje się, że tacy się pojawili, wówczas .... no właśnie. Siłą książki jest jej fabuła i koncept, wokół którego jest zbudowana. Wyjaśnienie następuje bliżej końca fabuły, aczkolwiek wiedząc że pozycja ta została wydana w znakomitej serii „Fantastyka i groza” można dużo podejrzewać lub co najmniej spodziewać się zaskakującego rozwiązania. Niewątpliwie jest to fantastyka naukowa, ale dużo bardziej „lemowska”, w stylu europejskim a nie tam żadne amerykańskie strzelanki itp. Wyobraźnia autora, tu prezentowana przez tytułowy wynalazek Morela nie ograniczyła się do wymyślenia możliwości rozwoju nauki w pewnym kierunku. Stawia też pytania o konsekwencje, aczkolwiek widzi chyba głownie nadzieje. I w tym znaczeniu prezentuje pewną formę eskapizmu, ucieczko od problemów życia w świat pozornie idealny, ludzi bez wad, wiecznie młodych, ale czy szczęśliwych? Do takich refleksji skłania to niedoceniana i mało znana książka znakomitego argentyńskiego autora.