Kroniki Bustosa Domecqa. Sześć zagadek dla don Isidra Parodiego

Kiedy spoglądam na okładkę książki sygnowanej przez więcej niż jednego pisarza (mowa o litych tekstach, a nie zbiorach, w których każdy podpisuje się pod swoją robotą),zawsze zastanawiam się, jak wyglądała ich praca: czy kłócili się o sposób prowadzenia fabuły, czy krytykowali swoje pomysły, czy tylko machali ręką jeden na drugiego, próbując ratować co się da? Wydaje się, że w przypadku tomu zawierającego dwa dzieła duetu Jorge Luis Borges i Adolfo Bioy Casares takie rozważania są zupełnie niepotrzebne – nie dość, że w posłowiu Tomasz Pindel przytacza ich słowa, które przedstawiają wspólny proces twórczy w samych superlatywach, to „Kroniki Bustosa Domecqa. Sześć zagadek dla don Isidra Parodiego” są tak spójne, iż spokojnie mogłyby wyjść spod pojedynczego pióra.