Wszystkie możliwe rzeczy

Pamiętam, jak został napisany każdy z wierszy składających się na moje dwa niewielkie tomiki. Pierwsza książka, Czerwone ludziki, wyszła dziesięć lat temu, druga, Verde (roślinność) – w 2015 roku. (…) Później (…) siedzę na górze Szczekawicy i myślę o ostrzałach na wschodzie mojego kraju (*** [i nie wiedziałam...]),po raz kolejny błądzę po parku hydr w rodzinnym Żytomierzu, a na tekst o Cmentarzu Żydowskim w Warszawie (*** [przytulny cmentarz...]) nawet teraz patrzę jak na ruchome zdjęcie, na którym uwieczniony został mój spacer z Anetą Kamińską, poetką i tłumaczką tego tomiku. Słowem, cała ta emocjonalna bio- i geografia formuje atlasy pamięci Wszystkich możliwych rzeczy, łącznie ze wszystkimi rodzinnymi i niezupełnie rodzinnymi miastami, rzekami, fauną i florą. (…) Wszystkie możliwe rzeczy to w pewnym sensie notatki z podróży, opowiadające o małych i codziennych rzeczach, które naprawdę mogą okazać się uzdrawiające jak rośliny na poboczach naszych dni. Julija Stachiwska (ze wstępu)