Wszystkie grzechy Korporacji Somnium

A co mi tam, odważę się na tak śmiałą konstatację: Dawid Kain to polski Ligotti. Te 7 opowiadań, w tle których przesuwa się widmowa korporacja Somnium to niebywałe połączenie metafizycznego horroru i bebechowatej fantastyki z piekła rodem. Kain zręcznie żongluje horrorowymi motywami inteligentnie wplatając je w absurdalnie niepokojące fabuły zwieńczone czymś bardzo odległym od happy endu. Te teksty nie niosą żadnego pocieszenia dla czytelnika, ale są w stanie sprawić, że się on w nich totalnie zaplącze, pragnąc ponownie do nich wracać. A jednocześnie demaskują one rzeczywistość, która okazuje się jedynie przewrotnym sztafażem dla ludzkiej samotności. I jak u Ligottiego pojawia się egzystencjalna rozpacz wsparta lodowatym powiewem psychozy. A do tego oryginalny hipnotyczny styl autora niestroniący od błyskotliwego dowcipu i nieledwie poetyckich obrazów. Oto lektura, która całkowicie pochłania uwagę czytającego, który może tylko żałować, że kończy się ona po 133 stronach.