Wolny walc żółwi

Dalszy ciąg perypetii bohaterów "Żółtych oczu krokodyla". I na dzień dobry rozczarowanie. Liczyłam, że główna bohaterka Josephine ogarnie się nieco, zahartuje, odrobi lekcje z asertywności i zacznie brać życie w swoje ręce świadomie, dorośle, kobieco. A z niej nadal melepeta, tylko że bogatsza. Być może nazywa się to konsekwencją w tworzeniu charakteru postaci, ale nie po to przechodziłam przez 620 stron jej wewnętrznych przemian w pierwszej części, żeby teraz zaczynać wszystko od nowa. Kolejna rzecz, która bardzo mi się nie podobała, to pomieszanie różnych konwencji, trochę kryminału, trochę prozy kobiecej, doza realizmu magicznego, zmieszane [nie wstrząśnięte] daje twór o dużej objętości, wydanego na fali dużego sukcesu [we Francji] "Krokodyla". Zastanawiam się, czy w związku z tą defraudacją pisarskiego potencjału sięgnę jeszcze po "Wiewiórki".