Wiewiórki z Central Parku są smutne w poniedziałki

Do wypożyczenia tej książki skusił mnie jej tytuł. Opis z okładki brzmiał równie zachęcająco, więc zabrałam się do lektury. W trakcie czytania - głównie na początku - było mi ciężko wciągnąć się w akcję. Niektóre wydarzenia opisywane były tak, jakby coś już wcześniej się wydarzyło. Sprawdziłam i okazało się, że jest to trzeci tom serii. Lekturę dokończyłam, ale zaczęła być dla mnie interesująca dopiero od około 400 strony. Książkę da się przeczytać bez znajomości poprzednich dwóch tomów, jednak jeśli macie taką okazję - czytajcie po kolei. Ja na pewno wrócę do wcześniejszych części, bo jestem ciekawa tych wydarzeń, które były wspominane w "Wiewiórkach ...". Niemniej polecam Wam tę powieść, nawet w oderwaniu od całej serii, jednak zaznaczam, że robi się ciekawie dopiero w połowie - a książka liczy prawie 900 stron.