Wniosek o wybaczenie

Pokochałam tą serię. Przy pierwszym tomie pokręciłam jednak nosem, bo, czy to tylko ja widzę jak bardzo przypomina mi popularny kiedyś serial o dwójce prawników? Mój ukochany serial, który mam na płytach i...dalej robię sobie co jakiś czas maraton! Tylko, że to podobieństwo chociaż na początku mnie zaskoczyło i nie wiedziałam co myśleć, nie zmieniło tego, że pożerałam wręcz te książki! Pokochałam! Pan mecenas i Pani mecenas. Coś tam się dziać zaczęło w tomie pierwszym, a teraz mamy kontynuację. Boże, ja po prostu kocham te powolne podchody, te parę kroków w przód,parę tył, ale w jednym, konkretnym wydaniu... Właśnie w takim jak w przypadku tej serii, gdzie każdy gest jest ważny, każde spojrzenie, każdy uśmiech. Jak wariatka, kiedy czytałam, że Piotr uśmiechnął się w tym swoim cwaniackim stylu, od razu czułam, że ja też spiekłam buraka! Uroczo, romantycznie, ale i niegrzecznie, i to w najlepszym wydaniu opisane jest to ich uczucie. Co do skojarzeń z serialem, one są nadal, ale obecnie się nimi cieszę jak dziecko, bo marzyłam o tym, żeby jakaś książka przypomniała mi to niezwykłe uczucie towarzyszące śledzeniu rozwijającego się uczucia. Bardzo autorka trafiła w mój gust, mogę wręcz powiedzieć, że to jest książka z tych co myślisz sobie- autorka czyta mi w myślach, tak ja właśnie chciałam, żeby to się tu wydarzyło, żeby tak na nią spojrzał, żeby w takiej znaleźli się sytuacji. Kocham do szaleństwa tą serię. Poza romansem oczywiście jest tu dużo więcej i to też jest wszystko dopięte na ostatni guzik. Zakończenie w takim momencie oczywiście spowodowało, okrzyk niezadowolenia, bo chce się ich więcej, dłużej i jak najszybciej! Lubię książki tej autorki, ale dopiero ta seria po prostu zawładnęła moim sercem totalnie.