Virion. Wyrocznia

Każdy ma swoich ulubionych pisarzy. Ceni się ich za wiele elementów twórczości. Jednym z moich ulubionych autorów jest Ziemiański. Kupił mnie sobie oryginalną fabułą, ciekawymi pomysłami na alternatywne historie i stylem pisania. Cykle „Achaja” i „Pomnik cesarzowej Achai” mnie bardzo zaintrygowały. A „Virion”?. Plusy: - dałem się namówić i wysłuchałem w formie audiobooka, super słuchowisko; - pomimo, że pomysł na fabułę trochę wtórny (nie przepadam za spinoff’ami),to powrót do uniwersum satysfakcjonujący; - bardziej przypomina antyczny klimat z „Achai” niż mieszankę kultur z „Pomnika ...”; - Virion z przeszłości, co sprawiło, że stał się tym kim był gdy spotkał Achaję; - jak, gdzie i kto nauczył go szermierki, opanowania w starciach; - szeroka gama barwnie wykreowanych postaci na czele z Niki; - trochę ciętego wyrafinowanego humoru sytuacyjnego i słownego; - wiele ciekawych scen walki, pojedynków, intryg; - świat jest brutalny, życie ludzkie (szczególnie niewolników) jest niewiele warte; - wciągający początek przygód Viriona; - mocne zakończenie, zachęca do sięgnięcia po kolejną część. Minusy: - początek z pobytem w gimnazjonie jakoś mnie nie porwał. Ogółem książka bardzo dobra.