Vatran Auraio

Proza Huberatha nie jest łatwa w odbiorze. Lubię jednak wyzwania i z przyjemnością sięgam po książki zmuszające szare komórki do większego wysiłku. Może nie było rewelacyjnie, ale wyszło całkiem dobrze. Plusy: - wizja świata w którym panują specyficzne warunki klimatyczne; - walka resztek ludzkości o przetrwanie na odległej planecie; - ludzie muszą się dostosować do tutejszych nieprzyjaznych warunków życia, albo nie mają szans na przetrwanie w bezwzględnym świecie; - pokazanie, że wiedza nie przekazana następnym pokoleniom zanika; - pomimo starań, wszyscy mają świadomość, że podjęte działania skazane są na klęskę, nic nie zapobiegnie katastrofie; - możliwość urodzenia dzieci wymaga poświęcenie życia przez rodziców; - musimy jednak wierzyć w szanse powodzenia, nadzieja umiera ostatnia; - oryginalne przedstawienie podróży kosmicznych w żywych stworzeniach; - intrygujące dodatkowe dwa opowiadania. Minusy: - szkoda, że opowiadania „Spokojne słoneczne miejsce lęgowe”, „Maika Ivanna” przeczytałem w innym zbiorze, tutaj pasują o wiele lepiej; - trochę utrudniał odbiór nadmiar zwrotów w obcym języku, nie zawsze zrozumiałych. Ogółem książka dobra.