Upadek gigantów

Książka ma na celu przybliżyć nam okres od mniej więcej przed I wojną światową do chwil po jej zakończeniu. Ma być to coś w rodzaju historii świata w tym okresie, przede wszystkim świata zachodniego, przy pomocy utworzonego wątku fabularnego, w którym stworzeni bohaterowie są współuczestnikami rzeczywistych wydarzeń, a ich opinie i wypowiadane zdania odczytuję, jako opinie własne autora. Kalissa napisała genialną recenzję, gdzieś poniżej lub powyżej - o bohaterach powieści i konstrukcji przez autora ich portretów charakterologicznych i psychologicznych. Poziom mojej irytacji wobec stworzonych postaci w skali od 1 do 10 był mniej więcej na poziomie 9. Tylko lewicujący bądź lewakujący byli prorokami i mieli być wykreowani jako ci „fajni”, a do tego wizjonerzy, natomiast wszyscy myślący konserwatywnie, to ludzie podli, a do tego idioci. Niemniej jest to pierwsza książka, z jaką miałem do czynienia, która próbowała wyjaśnić, jak to się stało, że wybuchła I wojna światowa. Nie potrafię jednak ocenić, jak bardzo analiza pisarza jest prawidłowa. Tak czy inaczej mam pewne wątpliwości. W zasadzie autor zignorował ważny z naszego polskiego punktu widzenia fakt powstania Rzeczypospolitej, a potem wojny polsko-bolszewickiej. Bolszewizm, najbardziej zbrodniczy system świata (z punktu widzenia skutków niszczących i czasu trwania) jest w książce potraktowany nazbyt łaskawie. To wzbudza mój protest. W tej sprawie nie widać w książce proroków, choć w kwestii I wojny Kassandra goni Kassandrę. Rzeczywiście podle traktowano kobiety, które nie miały równych praw, a nawet prawa głosu. Ten aspekt jest ukazany nieźle, ale dotyczy w zasadzie tylko Wysp Brytyjskich, a w innych miejscach świata? Jak to było we Francji? Szwajcarii? Zaglądając do internetu widzę, że np. w Szwajcarii kobietom dano prawo głosu w 1971 roku, a w jednym z kantonów dopiero w 1990!! I to w wyniku orzeczenia sądu najwyższego! Należy zauważyć, że pełne prawa wyborcze dla kobiet w Wielkiej Brytanii zostały wprowadzone dopiero w 1928r! A we Francji w roku 1944!! I oni nas pouczają o równouprawnieniu, zważywszy, iż w Polsce dekret Piłsudskiego wprowadził równouprawnienie w roku 1918. Idąc tropem użytkowniczki o nicku Kalissa wyrażam TAKŻE irytację z powodu wybielania przez autora Niemiec, ale dodaję jeszcze irytację z powodu wybielania roli Austrii. Ten stosunkowo niewielki kraj zasłużył się stosunkowo paskudnie w historii ubiegłego stulecia. Reakcja na zabójstwo arcyksięcia była przesadzona i można by wskazać palcem pierwszego winowajcę tej wojny. Kraik przemilczany, a z wredną przeszłością: choćby taki fakt, że kiedy Niemcy dokonywali aneksji Austrii w 1938 roku, to wcale nie działo się to przemocą, musiało być głosowanie w obu krajach i w Niemczech za przyłączeniem Austrii głosowało 99% obywateli, a w Austrii aż 99,7 %. Do tego w hitlerowskich organach przemocy istniała nadreprezentacja zbrodniarzy austriackich. Dlaczego się o tym nie mówi? Dlaczego nazizm ma być tylko niemiecki? Austria była bardziej hitlerowska od Niemiec! Ale to już nie dotyczy okresu omawianego w książce, zobaczymy, jak autor tę sprawę nakreśli w kontynuacji swej trylogii stulecia... Moja refleksja najważniejsza: I wojna światowa stanowiła podwaliny pod najwredniejsze rzeczy, jakie działy się w ubiegłym stuleciu. Nakarmiła Niemcy nienawiścią i stworzyła podwaliny nazizmu, w czym zasłużyła się Francja nakładając gigantyczne reperacje wojenne na Niemców, a potem nie potrafiąca wyegzekwować zakazu zbrojenia się Niemiec. Wojna ta spowodowała powstanie zbrodniczego bolszewizmu i późniejsze zniewolenie nim naszej strefy i nie tylko. I wreszcie spowodowała upadek siły moralnej Europy obserwowany w dzisiejszych czasach. I wojna światowa złamała kręgosłup Francji II wojna światowa będąca dalszym skutkiem pierwszej - złamała kręgosłup Niemiec. Upadek cywilizacji europejskiej trwa nadal. Czy Europa odzyska swą tożsamość? Mam poważne wątpliwości.