Jest to intymny zapis przeżywania straty i żałoby po śmierci ojca autorki. Jest to krótka, surowa, pozbawiona patosu i literackich poprawek relacja pisana pod wpływem silnych, bieżących emocji. „Napisałam tę książkę w ciągu paru miesięcy po śmieci ojca. Ma rytm braku i rozpaczy. Nie pisałam autoterapeutycznie, ale tym bardziej nie po to, by przerobić doświadczenie w literaturę. Pisałam, bo nie mogłam robić nic innego. Oczywiście, wykonywałam codzienne czynności i ich niezbędność stała się jednym ze składników narracji: dorośli rozpaczają po wykonaniu obowiązków. Pocieszałam się obrazem taty, który zatelefonowałby do mnie zaraz po lekturze. To straszne pocieszenie, ponieważ miałby pochwalić mnie za opis swojej własnej śmierci”. – Inga Iwasiów
Klimat książki
surowy i intymny zapis bólu po stracie ojca, pozbawiony literackiej stylizacji
W skrócie
- Silne emocje
- Wyraziste postacie
- Skłania do myślenia
- wolne tempo
Tropy
- surowy realizm
- strumień świadomości
- intymny monolog
Trudne tematy: śmierć
Szczegóły
- Data wydania
- 4 listopada 2013
- Liczba stron
- 128 str.
- Wydawnictwo
- Czarne
- Język
- polski
- Format
- papier
- Cykl
- Poza serią
- Gatunek
- literatura piękna
- ISBN
- 9788375365641
Inne książki autora
(50)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Umarł mi. Notatnik żałoby" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.