Ukryty pokój. Opowieści osobliwe i makabryczne

"Opowiadania niedokończone ?" Czasami warto szukać - tak powinno brzmieć motto wydawnictwa IX. Odnalezienie i zebranie opowiadań Roberta Aickmana, niewydanych nigdy drukiem, w naszym kraju to moim zdaniem czytelniczy Hit. Jakie są te opowiadania? Przede wszystkim bardzo dobrze napisane. Jeżeli już zaczniemy czytać, jesteśmy jak ryba na haczyku, ciężko się uwolnić. Od samego początku sączy się przez fałdy tekstu delikatna tajemnica. Podsyca ona nasz apetyt "ciekawości" niczym zapach subtelnej potrawy. W miarę połykania kolejnych szpalt tekstu owa otoczka narasta i pojawia się coraz więcej znaków zapytania. Czytelnik z lubością przewraca następne strony, aby znaleźć rozwiązanie. To genialny zabieg, który powoduje, że całość czyta się dość szybko z ogromną przyjemnością. Bohaterowie opowieści napotykają przedziwne koleje losu, podczas zwyczajnych czynności. Taka konstrukcja fabuły powoduje, że cierpnie nam skóra. Dlaczego ? Gdzieś podskórnie utożsamiamy się z głównym bohaterem i zdajemy sobie sprawę, że moglibyśmy znaleźć się na jego miejscu. To scala nas z czytaną treścią. Krajobrazy, które nas otaczają współgrają z akcją opowieści. Są doskonale pasującym tłem, oddającym obawę i chyba delikatne zło czające się za rozwiązaniem. Można powiedzieć, że są bardzo klimatyczne i samo ich poznawanie nieco na uboczu głównego nurtu sprawia sporą przyjemność. Rozwiązanie w tym temacie powinno być pisane zawsze ze znakiem zapytania. Czytelnikowi opowiadania zdają się być niedokończone. Ale to przelotne wrażenie. Kiedy skupimy się i po raz kolejny przejdziemy przez annały treści zobaczymy, że ten celowy zabieg, doskonale komponuje się z resztą. Całość pozostawia nam marginesy dowolnej interpretacji dalszego ciągu. Czasami owe przestrzenie są dużo bardziej makabryczne od samego opowiadania. Po zakończeniu warto zrobić sobie krótką przerwę i przemyśleć te kilka kroków w przód. Wtedy zobaczymy, jak bardzo genialnym okaże się celowy zabieg, takiego a nie innego kończenia opowieści. Nie są to jednorazowe czytadła. Wprost przeciwnie, przy pierwszym razie, wiele rzeczy umyka. Gubią się smaczki, niczym rodzynki w serniku. Dlatego "ukryty pokój" warto powielić jeszcze kilka razy na spokojnie. Potrafi nas pozytywnie zaskoczyć. Książka wydana w twardej oprawie. Szyta na lekko szarym papierze. Każdy egzemplarz numerowany. Poprzedzona obszernym wstępem. W kwestii edytorskiej daje się odczuć, że ktoś bardzo się starał. Widać poszanowanie dla potencjalnego czytelnika. Wydawnictwo IX to niewielkie, ale bardzo ciekawe wydawnictwo. Wydaje perełki, które będą ozdobą naszej biblioteczki i długo pozostaną w pamięci.