Trans/wizje nr 5

Na początku była ciemność. Dopiero potem pojawiło się światło rozumu, a wraz z nim świat złudzeń, migotliwych nadziei, że można nadać sens temu wszystkiemu, co ciemne i nieskończone jak nocne niebo. Czerń. To z niej pochodzimy, w niej żyjemy, ku niej zmierzamy, choćbyśmy nie wiem jak bardzo starali się uwierzyć w jakąkolwiek inną moc sprawczą. Skoczmy w mrok. Przyjrzyjmy się temu, skąd się bierze czerń oraz jakie mamy z nią relacje. Oddajmy głos pieszczącym ją pisarzom i malarzom. Wsłuchajmy się w skojarzone z nią dźwięki. Zastanówmy się nad jej związkami z przestrzenią. Zobaczmy, jakie wywołuje stany świadomości i jak sobie z nimi radzimy. Uwolnijmy ciąg skojarzeń, jakkolwiek byłyby one arbitralne. Spójrzmy w otchłań z pełną świadomością tego, że „kiedy spoglądasz w otchłań, ona również patrzy na ciebie”.