Toast za przodków

Izrael ma swojego Pawła Smoleńskiego, a Kaukaz doczekał się Wojciecha Góreckiego – najlepszego dzisiaj polskiego reportażysty tamtego skrawka naszego globu. Jest to trzecia książka, którą przeczytałem. Równie dobra i tak samo wciągająca jak dwie poprzednie. Autor sprawnie meandruje między teraźniejszością a dawnością, przy czym współczesność jest tu bardzo umowna, bo większość opisywanych wydarzeń bieżących działa się na początku XXI w. (sama książka została wydana w 2010). Opowiada o Azerbejdżanie, Gruzji i Armenii. Najwięcej jest o tym pierwszym. Najwięcej i najsmaczniej. Nie czytałem tak dobrych kawałków o niezmordowanym prezydencie Alijewie czy życiu w orientalnym Baku. O Gruzji i Armenii jest zdecydowanie mniej, ale fragmenty są wcale nie gorsze. Książka ma chyba tylko jedną wadę, ogranicza się przede wszystkim do czasów ZSRR czy okresu transformacji – zdecydowanie za mało miejsca poświęcono czasom bardziej współczesnym. Liczę na kontynuację.