To tylko dżuma

Nadawanie jakiejś większej rangi temu tworowi wydaje się być nie do końca dla mnie zrozumiałe. To taki trochę wstępniak do czegoś większego. Ciekawa geneza, ale ujęcie literackie raczej średnie. Nie zawsze wielkie, czy znane nazwisko musi oznaczać, że mamy do czynienia z literaturą na poziomie. Poza tym, jeśli miałby być to scenariusz na film, jak twierdzi sama autorka w wywiadzie zamieszczonym na końcu, to po co robić z tego książkę, a jeśli już, to może wypadałoby w to włożyć odrobinę wysiłku, żeby czytelnik miał chociaż minimalną satysfakcję z sięgnięcia po to "dzieło".