The Atlas Six

Premis „The Atlas Six” podobał mi się odkąd obejrzałam filmik na youtube, zachwalający książkę. Miałam ochotę czytać ją po angielsku, ale na szczęście tego nie zrobiłam, bo wydawnictwo Muza dostarczyło nam tłumaczenie Stanisława Bończyka, które zostało zrobione pierwszorzędnie i chylę czoła. Ale wracając. Fabuła opiera się na świecie, w którym Biblioteka Aleksandryjska została ukryta i co dziesięć lat wybiera się szóstkę najlepszych Medejów (osób ze zdolnościami magicznymi),które przez rok mają konkurować o miejsce w towarzystwie, prestiż i wiedzę zakopaną w archiwach. Spośród szóstki uczestników zostanie wyłoniona piątka. „Ludzka percepcja jest wadliwa, oparta na wzorcach wtłaczanych do głów przez propagandę. Ten, kto patrzy, nie widzi prawdy, a tylko jej własną percepcję.” Całość jest pisana w trzeciej osobie, natomiast mamy rozdziały z punktu widzenia każdego spośród szóstki kandydatów. I jest to bardzo ważny element tej powieści. Bardzo mocno wchodzimy w umysł każdego bohatera. Zobaczymy czym się kierują, jak ich przeszłość wpłynęła na obecne postrzeganie świata i jak podejmują dane decyzje. Myślę, że bardziej wyrazistych postaci już nie da się utworzyć i to jest topka powieści tzw. character driven. Miałam przez to wrażenie, że w książce pojawiają się fragmenty psychologiczne, dylematy nawiązywania interakcji międzyludzkich i zwyczajnie, cięższe do przetrawienia momenty. Natomiast autorka w tym sunie, bardzo realistycznie i ładnym językiem, przedstawiając nam akcję. „Jesteśmy bogami własnych wszechświatów. Niszczycielskimi bogami.” Na pewno jeśli chodzi o wywody dotyczące magii, zdolności bohaterów są nam przedstawione dość dokładnie. Mamy tutaj magów fizycznych, telepatów czy iluzjonistów. Natomiast w kontekście nauki, która jest przekazywana przez pierwszy rok naszym kandydatom, będziemy głównie kręcili się wokół idei czasu, klątw czy przeznaczenia. Generalnie fragmenty wykładów są bardzo ogólne i nie są główną zaletą tej książki. Język i przedstawienie bohaterów gra pierwsze skrzypce. Warto oddać, że dialogi nie występują aż tak często i całość składa się głównie z opisów. Ponadto mamy tu 480 stron bardzo małej czcionki, co u mnie przełożyło się na jakieś 12 godzin czytania. Bardzo polecam, bo uważam, że zdecydowanie warto! https://angeliconpoint.blogspot.com/