The Atlas Paradox

Tak jak pierwszą część uważałam, za coś ciekawego i intrygującego. Tak ta była zbiorem filozoficznych rozważań o niczym. Poziom zblazowania bohaterów jest tak wysoki, że aż męczy. Wszyscy oni zmagają się z jakąś potworną depresją egzystencjalną i szczerze udzielił mi się ten marazm. Rozumiem poszukiwanie celu, ale do czego w ogóle te ich ciągłe rozważania prowadzą? Wg mnie autorka opanowała do perfekcji opisywanie rzeczy trywialnych w sposób tak zawiły i rozwlekły, że aż zaczynasz wierzyć, że to może jednak jest o czymś istotnym. Podsumowując, wynudziłam się ale nie na tyle, żeby ostatecznie nie dać szansy kolejnej części.