Szyja żyrafy

"Na­go­za­ląż­kowe plu­ga­stwo", "Eks­hi­bi­cjo­nizm drogą do im­be­cy­li­zmu" czyli Inge Lohmark w pełnej krasie. Pełna ironii, zjadliwości, zgorzknienia i mylnego wyobrażenia o sobie. Straszna baba, ale we mnie wzbudziła głównie współczucie. "Szyja żyrafy" to książka o wymieraniu - umiera miasto Ingi, nauczyciele jej pokroju i podejścia do ucznia też już odchodzą w niebyt. I sama Inga też powoli się kończy - z perspektywą utraty pracy, z sześćdziesiątką na karku, menopauzą, z córką, która uciekła przed nią za ocean i z mężem, który woli strusie. #WyzwanieLC2025 Przeczytam książkę z wątkiem szkoły lub uniwersytetu.