Szklany dom

Czytając opis z tyłu książki poznajemy bohatera o imieniu Robin, który poddał się zabiegowi usuwania pamięci. Na przedniej stronie okładki widzimy natomiast postać kobiecą. Już to mnie nieco zaintrygowało, a także to, że w sumie Robin może być zarówno imieniem męskim jak i żeńskim. Okazało się, że coś z tego przeczucia się zmaterializowało w samej treści. Powieść czytało mi się szybko; w zasadzie pomimo mnóstwa technicznej terminologii, która niejednego może przygnieść ( a z której jak się okazuje słynie sam autor) całość okazała się niezwykle ciekawa i wciągająca. Momentami rozśmieszała: pokazując chociażby XX/XXI-wieczny "starożytny świat" oczami przybysza z przyszłości, aby zaraz potem wprowadzić czytelnika w konsternację nad ramami, w które są wtłaczani uczestnicy eksperymentu. Wspaniałe studium psychologiczne natury człowieka, która jest czymś niezależnym od czasu i miejsca. Spodziewałem się nieco innego rozwinięcia i finału, ale mimo to powieść niezwykle zapada w pamięć i czyta się ją jednym tchem. Polecam.