Szamańskie tango

Plusy: + Tak jak w przypadku pierwszego tomu - świetny styl i dużo humoru. + W tej części dowiadujemy się sporo o Sępie - mojej ulubionej postaci. No i jego więź z Witkacym się zacieśnia ^_^. + W odróżnieniu od "Szamańskiego bluesa" w tym tomie szczęśliwie nie ma znęcania się nad dziećmi i zwierzętami. Minusy: - Jest za to znęcanie się nad Witkacym, którego próby inicjacyjne nie są przyjemne ani dla niego, ani dla wrażliwego czytelnika. - Niemal pół książki rozgrywa się w zaświatach, które w wyobraźni autorki nie są zbyt miłym miejscem. W tym przypadku stanowczo wolę, gdy akcja dzieje się w naszym świecie (co mnie naprawdę zdumiewa, bo normalnie nie jestem jego fanką i ciągle uciekam do innych ^_^).