Cuda wianki. Nowe przygody rodziny Koźlaków

Cuda wianki różnią się zamysłem od pierwszego tomu. Dalej jest to zbiór opowiadań, ale zawiera dwie dłuższe historie z podziałem na krótsze rozdziały oraz trzy krótsze. Cud Miód Malina wydaje mi się znacznie luźniejsza. Tutaj jest to taka forma pomiędzy zbiorem opowiadań a czymś więcej. Całokształt i zamysł bardzo mi się podoba. Opowiadania mają różne klimaty, między dwoma dłuższymi i poważniejszymi są krótsze, przy których można odpocząć. Ogólnie ta książka to świetny wybór na wieczór. [Materiał reklamowy - wspólpraca z Wydawnictwem SQN] Opowiadania nie skupiają się tak na magii, jej działaniu oraz jej odkrywaniu. Dlatego uważam, że te historie należy czytać według kolejności wydania. Czułam wyraźną różnicę w klimatach obu książek. Cuda wianki są odważniejsze, bardziej tajemnicze i mroczne, ale w ten sposób, co kryminały. Jednocześnie krótsze opowiadania są lżejsze, zabawne albo niesamowicie urocze. W całej książce było dla mnie za mało Narcyzy Koźlak — niebezpiecznej i szalonej staruszki oraz prababci Maliny. Kocham tę kobietę! Natomiast cieszę się, że naprawdę dużo było Aronii, matki Maliny. Ta kobieta jest świetna — zorganizowana, stabilna (jak na Koźlaczkę) oraz nie ma rzeczy, z którą by sobie nie poradziła. Z kolei postać Maliny została przytłoczona przez jej krewne. Szkoda, bo naprawdę lubię tę dziewczynę. Najbardziej podobało mi się pierwsze opowiadanie - "O włos od katastrofy". Idealne na powrót tej szalonej rodziny, dosłownie 100% Kożlaczek. "Nie taka mała tajemnica" dosłownie mnie zasłodziło. To taka urocza historia! "Dopóki ucho mu się nie urwie" - super zajawka na dłuższą historię! Trzy perspektywy spowalniały akcję, ale fabularnie wszystko jest super. "Ostateczne porachunki" to opowiadanie o Harpiach. Niby za mało Harpii w Harpiach, ale ostatecznie dobrze widzieć, że te kobiety są tak honorowe (i potrafią załatwiać sprawy bez wylądowania w więzieniu!). "Ruja i porubstwo" to dla mnie najsłabsze opowiadanie z tego zbioru. Krótkie i miało być zabawne, ale humor oparto na "haha, penis". Opowiadania, mimo swoich drobnych wad, tworzą naprawdę niesamowitą całość. Są dobrze skomponowane i mają unikalny klimat.