Stara kobieta i smok

Bardzo długie. W bardzo powolnym tempie. Za bardzo długie i za bardzo powolne. Rozwlekła opowieść o wersji świata postapokaliptycznego jakieś 1000 lat później w której (jak wskazuje tytuł) są mityczne i niebezpieczne smoki, resztki technologii (zwanej resztkowo Nologią) i kodeks Gai (żeby świat za bardzo się nie rozwijał). Przybyłek rozwija fabułę odkrywając nowe relacje i nowe tajemnice. Para bohaterów, czyli tytułowa stara kobieta i jej uczeń który przestaje być uczniem, przemierzają świat i starają się go poznać. Nawet jeżeli niektórzy na początku (definicja początku w tej książce jest względna) chcą umrzeć. Autor tworzy specyficzny język świata opierający się na resztkowości, wprowadzając chociażby takie neologizmy jak Nologia czy Uropa. Może i miało to jakiś zamiar, ale nie budowało mojej wizji świata. Całość kojarzy mi się z komputerową gra fabularną, w której bohaterzy zawsze wybiorą optymalne rozwiązanie (poziom nowicjusz). Zdecydowanie za długa i schematyczna.