Smocza krew

Ła, wspaniale jest przeczytać nowy komiks Bédu tyle lat po ukazaniu się "Hugo". I to w podobnym klimacie! Bardzo się zajarałem i szybko zdobyłem. Wrażenia? No taaak, ciężko jest przebić sentyment z dzieciństwa :) To jednak ten sam Bédu i jego wspaniała, sympatyczna kreska: ostra, wyraźna, realistyczna ale z bajkowym sznytem. Widać, że trochę została dopracowana, artysta się rozwija. Archetypy urody zostały podobne i to cenię. Pieknie narysowane krajobrazy, budynki, rośliny, stwory-potwory i ludzie. Czuć ten sam klimat co w "Hugo"... ale nie do końca. Tam jakoś było gęściej, zarówno w rysunkach jak i fabule. No właśnie, fabuła, najsłabsza strona większości albumów. Nie ma jakiejś tragedii, mamy zwroty akcji, tajemnicę radość i smutek... jednak... "Hugo" to było coś monumentalnego. "Smocza krew" nie reprezentuje tego samego poziomu. Autorowi jest się też trudno uwolnić od swojego genialnego dzieła i wciąż napotykamy nawiązania w rysunku i postaciach do "Huga". Może to dlatego, ze to ten sam świat (?). A może Bédu chce grać na sentymentach... może nie potrafi się uwolnić od tak cudownych kreacji? Tak czy inaczej to doskonały komiks, który oceniam wysoko. Zawsze mogę wrócić do "Huga" ale to jest coś nowego. Trochę uzupełnienia świata, trochę nowego. Nowy czytelnik ma okazje poznać mistrza a stary... trochę pomarudzić, ciesząc się czytaniem.