Smak ciemności

"Zdawałem sobie sprawę, że w naszym związku od czasu do czasu przeszłość będzie przesączać się do teraźniejszości, by wyssać z niej całą radość." Tym razem to Caleb opowiada o dalszych losach swoich i Livvie. Na początku byłam zawiedziona - ten tom drastycznie odstaje klimatem od poprzednich. Nie ma w nim tego mroku, emocji, rozpaczy... Została słodka jak miód historia o szczęśliwej parze, ze zbyt dużą ilością opisów scen erotycznych... Nie tego się spodziewałam. Dopiero po pewnym czasie poczułam, że to idealne zakończenie całej historii. I wcale nie takie słodkie - spod słodyczy wyziera smutek i lęk, i okazuje się, że wcale nie tak łatwo jest żyć normalnie. A jednak jest nadzieja, że skoro z takich doświadczeń można wynieść coś dobrego, nienawiść przekształcić w miłość, ból i strach zamienić w siłę - to w takim razie wszystko można w życiu naprawić. Najgorsze błędy, najbardziej bolesne rany... A człowiek może zrobić tak wiele, jeśli tylko postara się znaleźć w sobie siłę. Ostatni tom historii Caleba i Livvie nie jestw w niczym gorszy od poprzednich, jest po prostu inny. Okazało się, że właśnie czegoś takiego potrzebowałam, by zamknąć tę opowieść. Jedynym minusem jest nadmiar scen erotycznych, które zawsze mnie nudzą. Reszta bez zarzutu.