Słuchaj pieśni wiatru. Flipper roku 1973

OCENA - 6/10 DOBRA „SŁUCHAJ PIEŚNI WIATRU i FLIPPER ROKU 1973” to dwa opowiadania obrazujące początki twórczości Murakami’ ego, w nieco odmiennej formie, nie tak wyraziste, ale równie piękne w swojej prostocie i treści. Czytając wyraźnie odczuwałem charakterystyczny styl autora, Murakami miał już wtedy pomysł na swoją prozę, ale eksperymentował jeszcze szukając właściwego kierunku, który eksplodował w późniejszej powieściach i opowiadaniach. Można więc zadać pytanie czy warto sięgnąć po tę książkę, odpowiem, że zdecydowanie tak, nawet pokuszę się o stwierdzenie, że jest to lektura obowiązkowa nie tylko dla fanów Murakami’ ego, ale dla każdego kto miał jakąkolwiek styczność z prozą autora, wszystko po to, aby poczuć klimat, zrozumieć pisarza i dokonać porównań w oparciu o późniejsze jego dzieła. Muszę przyznać że odpowiada mi obserwowanie ewolucji i przemiany jakiej dokonał w swojej prozie Murakami, stał się dla mnie narratorem współczesnej literatury, wirtuozem, indywidualistą, który obrał właściwy kierunek. Żeby dostrzec zmiany, postęp pisarski Murakami’ ego, koniecznie przygodę z jego prozą musimy rozpocząć od bardziej wyrazistych powieści choćby „KAFKI NAD MORZEM” czy „1Q84”, nie możemy zaczynać od tej książki, bo doznamy rozczarowania. Z pozoru mogłoby się wydawać że to książka o „NICZYM”, ponieważ autor przeskakuje z różnych historyjek, miesza wątki, wprowadza niewielki chaos z domieszką absurdu, opowiadana historia się nie zazębia, gubi, niektóre opisywane sceny są przypadkowe, wyrwane z kontekstu, ale ma to głębszy ukryty sens bowiem jest nim wyznacznik czasoprzestrzeni w której autor porusza się jak nikt inny. Tu zegarem odmierzającym czas jest ilość wypalonych papierosów, wybitego piwa, jednym słowem czasoprzestrzeń wypełniającą pustkę i samotność. Istotnym atutem tych utworów jest neurotyczny bohater „SZCZUR”, który będzie się jeszcze przewijał w innym opowiadaniu „PRZYGODA Z OWCĄ”, której osobiście jeszcze nie poznałem, ale na kanwie tych opowiadań możemy poznać już jego skomplikowaną sylwetkę, wysłuchać przedziwnych opowieści z życia, poznać plany, przeżywać rozterki po nieudanych związkach z kobietami, szukać wspólnie ze „SZCZUREM”, własnej tożsamości poprzez powtarzanie tych samych gestów, unikając mówienia, bo milcząc też możemy wyrazić siebie. „SZCZUR” do kontrowersyjna postać, zawsze pozostaje poza zasięgiem, jest samotnym wilkiem, którego trudno zrozumieć, oderwany jest od wspólnoty, to dziwak, odmieniec, odludek szukający swoje drogi w życiu, wyjechał z miasta bo nie potrafił się w nim odnaleźć. Jestem też niemal pewny, że jeszcze kiedyś wrócę do tej pozycji, ponieważ to konieczność, chcę dogłębniej zastanowić się nad sensem niektórych metafor, symboli, znaków, z pewnością będzie mi łatwiej bo już znam treść tych opowiadań. Są jeszcze pytania, które mnie nurtują i budzą zaciekawienie i chcę znaleźć na nie odpowiedź, czy znajdę tego nie jestem pewny, ale właśnie ta niewiedza przyciąga mnie do prozy Murakami’ ego. Lubię się w niej zatopić, zdając sobie jednocześnie sprawę, że nie sposób poznać dogłębnie drugiego człowieka, mam na myśli autora, ale może dzięki jego literaturze, poznam lepiej i zrozumiem samego siebie, a to będzie wartością dodaną więc warto spróbować. Na zakończenie chciałbym wspomnieć że w tych opowiadaniach znajdziemy wiele aluzji do filmów i książek innych autorów, natrafimy na cytat z ewangelii według św. Mateusza, muzyki, poznamy historię bliźniaczek, które pojawiły się jak anioły z nieba, poznamy historię o Trockim, a to co mnie najbardziej urzekło to analiza konstrukcji flipperów z przełomu lat 50-siątych do 70-siątych, które stają się symbolem, metaforą w odniesieniu do naszego życia, bowiem tak jak te urządzenia, ciągle kopiujemy w życiu te same gesty, niejako automatycznie, wyrażamy podobne emocje, zachowania, wykonujemy powtarzalne czynności dnia codziennego, które w rzeczywistości są powtórką (replay) tej samej gry. Reasumując polecam innym czytelnikom zapoznanie się z tymi opowiadaniami, bo naprawdę warto, przy okazji dziękuję wszystkim za poświęcony czas na przeczytanie opinii o książce. Jack_