Ślub

Gdybym nie oglądała nigdy „Ślubu”, to po jego przeczytaniu czułabym się wyjątkowo zagubiona. Jak bowiem „odgadnąć sens snu”? W dodatku nie swojego. A tu znowu chodzi o „formę”, która, aby umożliwić ludziom współistnienie, jednocześnie ogranicza i blokuje prawdziwą osobowość. Henryk pyta: - Czy istnieje czyste „ja”? No właśnie? Istnieje? Czy zawsze można naprawdę być sobą, w każdej sytuacji i relacji? „Jeden upija się drugim Lecz każdy pragnie trzeźwego udawać, tak jak ja. Ależ w takim razie to farsa! Jeden pijak, aby trzeźwego udawać, przystosowuje się do pijaństwa drugiego pijaka, który, aby trzeźwego udawać, przystosowuje się do pijaństwa innego pijaka, który… A zatem wszystko to kłamstwo! Każdy mówi Nie to co chce powiedzieć, lecz to co wypada”. Henryk to zdecydowanie bohater tragiczny. Próbuje na nowo się określić, stworzyć, dokonać inicjacji, ale niestety przegrywa. „Tu wszyscy udają siebie samych… i kłamią, żeby prawdę powiedzieć…”. WYZWANIE CZYTELNICZE III 2024 Przeczytam książkę literackiego patrona z lat 2020 - 2024