Słodki obłęd

Żyłam i umierałam z bohaterami. Płakałam, wzruszałam się i trzymałam za nich kciuki. To książka pełna emocji, bólu, nadziei i prawdy o życiu. Jodi Picoult jak zawsze wchodzi głęboko w ludzkie serca i pokazuje, jak skomplikowane potrafią być uczucia i wybory. Historia kręci się wokół Ashera – sympatycznego, lubianego chłopaka, który pewnego dnia zostaje oskarżony o zamordowanie swojej dziewczyny, Lily. Rozpoczyna się proces sądowy, pełen napięcia, wątpliwości i emocji, czyli to, co w książkach Jodi Picoult uwielbiam najbardziej. Prokurator, obrona, ława przysięgłych, dowody, pytania bez odpowiedzi...A nad wszystkim unosi się to jedno: winny czy niewinny? To pytanie towarzyszy czytelnikowi do ostatniej strony. A swoją drogą jak daleko matka jest w stanie się posunąć, by chronić swoje dziecko? Narracja prowadzona jest z dwóch perspektyw – matki Ashera, która walczy o prawdę, a drugi głos należy do Lily – ofiary. Jej narracja to podróż w przeszłość, odkrywanie prawdy, która boli.To właśnie ona poruszyła mnie najmocniej, to dzięki niej odkrywamy, co naprawdę wydarzyło się między młodymi. Picoult podejmuje ważne i trudne tematy – tożsamość płciowa, akceptacja, przemoc domowa, rodzicielstwo, miłość i odwaga bycia sobą.To nie tylko powieść obyczajowa z elementami thrillera sądowego, ale także mądra, poruszająca lekcja empatii i tolerancji. Historia o byciu sobą – mimo wszystko. Postacie są doskonale wykreowane, prawdziwe i wiarygodne. Oprócz młodych kochanków, dwie niesamowite kobiety. Samotna pszczelarka próbująca odbudować życie i strażniczka parku narodowego, miłośniczka rysiów – dwie matki, dwa światy, a jednak tyle wspólnego. Kobieca siła w pełnej krasie! W tle toczy się niezwykle symboliczny motyw pasieki, pszczół, miodu i życia ula – piękne, spokojne tło dla burzy emocji. Pszczoły uczą tu o porządku, współpracy, ale i o kruchości życia. Ten motyw wprowadza nie tylko spokój, a jednocześnie zadumanie. Wiedzieliście, że miód się nigdy nie przeterminowuje? Książka długo (za długo!!!) się rozkręca, ale jeśli się to przeczeka i da jej czas, to wciągnie – i wtedy jest bardzo dobrze.