Śladami twojej krwi

Książka zaczyna się dramatycznie. Rupert budzi się w szpitalu, gdzie dowiaduje się, że jego żona Kalina została zamordowana. Mężczyzna przeżył atak mordercy, ale nie pamięta niczego, co mogłoby przybliżyć do odkrycia sprawcy. Rupert zaczyna nierówną walkę w dojściu do prawdy, jednak każdy odkryty fakt coraz bardziej zaczyna zagęszczać intrygę, a tropy odkrywają rzeczy, o których Rupert nie miał pojęcia. Maski bohaterów opadają, a to, co się pod nimi kryje, jest zupełnie czymś innym, niż Rupert zdążył poznać do chwili śmierci żony. Narracja jest mieszana. Rupert przedstawia swoją perspektywę pierwszoosobowo, a historia przeszłości jest ukazana trzecioosobowo przez Kalinę. Thriller musi mieć kilka obowiązkowych elementów, wątek kryminalny również. O ile od strony psychologicznej powieść była dopracowana, a poziom napięcia stale rósł, to kryminalna perspektywa miała swoje minusy. Przede wszystkim policyjne śledztwo w sprawie zabójstwa praktycznie nie istniało. Nie lubię też, gdy nie mogę samodzielnie odkryć tożsamości bohaterów tworzących intrygę. Nie lubię, kiedy odkrycie prawdy jest kwestią przypadku, a nie dedukcji. Lecz mimo tych (dla mnie) niewybaczalnych braków powieść nie dość, że nie rozczarowała, to wręcz oczarowała. Nie wszystkie wątki zostały wyjaśnione, a na końcu jest już zapowiedź kolejnego tomu. Mam nadzieję, że mój niedosyt zostanie zaspokojony, a niedociągnięcia wyprostowane.