Skucha

"-A ja bym chciała powiedzieć politykom:spieprzyliście,dranie,wszystko, o co walczyli moi rodzice.Nieważne,skąd przyszliście i kim jesteście.Spieprzyliście!Wszyscy!" "Skucha" Jacka Hugo-Badera to książka o grupie ludzi,których w latach 80 połączył wspólny cel - walka z ówczesną PRL-owską władzą.Ten bardzo osobisty reportaż przedstawia losy koleżanek i kolegów autora wtedy,gdy byli w opozycji oraz dziś,gdy ich życiorysy ułożyły się tak różnie,przeszli rozmaite zawirowania i nie wszystkim z nich udało się odnaleźć w nowej "powojennej"rzeczywistości.To obraz nie tylko ich indywidualnych historii,ale też spojrzenie na rodziny,mężów,żony,dzieci opozycjonistów,bo przecież konsekwencje ich działalności ponosili wszyscy. Początek lektury był dla mnie trudny.Cały czas miałam poczucie chaosu.Mnogość nazwisk,imion,często takich samych,powtarzających się.Niektóre osoby znane,także z czasów współczesnych,jak Michał Boni czy Maciej Zalewski,ale większość dopiero poznawałam.Miałam chwile zwątpienia i był nawet moment,że chciałam dać sobie spokój z tą książką,bo nie potrafiłam rozeznać osób,historii.Gdzieś tak dopiero w połowie przyzwyczaiłam się do pozbawionej chronologii i wielowątkowej narracji. Książka,szczególnie teraz,gdy tak bardzo spolaryzowało się nasze społeczeństwo,robi niezwykle przygnębiające wrażenie.Pokazuje,że wolność,o którą walczono z tak wielkim zaangażowaniem,często poświęceniem okupionym wieloma wyrzeczeniami,jest niełatwym do udźwignięcia darem.Nie potrafimy jej docenić,rozmieniamy na drobne,gubiąc gdzieś po drodze najważniejsze ideały.