Skóra po dziadku

Spadek Bohaterami jestem karmiona od dziecka. Polacy tacy już są. Honorowi. Sprawiedliwi. Przyjaźni. Kochają wolność i o wolność walczą. Rycerze na białych koniach. Bóg. Honor. Ojczyzna. I w pewnym, momencie pomnik mojego bohatera Polaka zaczęły podgryzać korniki. Okazał się donosicielem i podłym sprzedawczykiem. Dla korzyści majątkowej doniósł na kogoś kto Żydów ukrywał albo wydał Żydów na pożarcie systemowi albo sam się przyczynił do jego {Żyda nie systemu) śmierci. To były przypadki jednostkowe. Potem przyszła wiedza o Jedwabnem i pogromie Kieleckim. To my Polacy? Niemożliwe. My tacy nie jesteśmy! To oni! Nie my! My jesteśmy porządnymi ludźmi! Książkę czytałam świadoma, że nie czytam książki historycznej. Co innego przeczytać takową a co innego wysłuchać bohaterów tej tragedii choćby literackich. Ta książka niejednemu otworzy oczy i niejednego oburzy takie „kalanie” naszego świętego bohatera narodowego. Jesteśmy ludźmi. Chcę wierzyć,że wszyscy jesteśmy bohaterami. Czy jednak w sytuacji trudnej zachowalibyśmy się heroicznie? Co zrobilibyśmy wtedy w Kielcach? No co? Autor opisuje mechanizmy zachowania ludzi. Znamy je, ale to nas nie chroni od powtarzalności błędów. Trzeba zmierzyć się z myślą, że, być może, przyłączylibyśmy do nagonki… W 1946 roku w wyniku pogromu zginęło 37 Żydów a 35 zostało rannych z rąk Polaków pod hasłem „Czyste Kiece”. W procesach popogromowych najbardziej zajadli zostali ukarani wieloletnim więzieniem a potem przyszła amnestia.… Czasy mamy takie, że łeb podnosi faszyzm, łysi troglodyci chodzą z pałkami w rękach i wykrzykują hasła nienawistne…. Ta nieduża książka jest bardzo smutna, przejmująca i bardzo ważna.