Skarb Pana Arnego

Luterański duchowny Pan Arne zostaje zamordowany wraz ze swoją rodziną i służbą, a jego kosztowności zostają skradzione. Z napadu ocalała jedynie młoda dziewczyna Elsalill sierota, adoptowana przez księdza i jego rodzinę. Ponieważ sroga zima uniemożliwia trzem zbiegom opuszczenie Szwecji, muszą pozostać w okolicy, czekając na stopienie lodów. Niespodziewanie los Elsalill i zabójców ponownie się splata. Nie wiedząc o tym zakochuje się w jednym z nich. „Skarb Pana Arnego” to niezwykle dramatyczna opowieść o morderstwie, kradzieży, oszustwie, miłości z góry skazanej na porażkę ale i zemście z za grobu. Całość jest utrzymana w konwencji realizmu fantastycznego, a co istotne osnuta na kanwie prawdziwych wydarzeń. I choć historia może wydawać się momentami wyjątkowo mroczna to przypomina współczesne kryminały utrzymane w klimacie noir, które wyróżniają się ciemnością i surowością. Panuje tu nastrój pełen złych przeczuć i grozy, a rozwiązanie powieści jest również doskonałe i prawdopodobnie pozostawi czytelnika bez tchu, gdy ostatnie, nieuniknione elementy wpadną na swoje miejsce. Warto zauważyć, iż całość idealnie pokazuje jak ludzie nie wierzą w swoją intuicję. Jak ignorują znaki czy przeczucia ale i jakie to niesie za sobą konsekwencję. Autorka pokazuje również konflikt wewnętrzny między rodzącym się uczuciem, a lojalnością wobec rodziny i przyjaciółki. Decyzja nie jest łatwa, a poświęcenie własnego szczęścia jest trudną decyzją. Momentami opowieść przybiera kształt mieszaniny baśni i fantazji, przesądów i religii. Do tego została napisana pięknym językiem, dzięki czemu czyta się ją niezwykle szybko i z dużą przyjemnością. W ramach ciekawostki wspomnę tylko iż autorka jako pierwsza kobieta otrzymała Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury.