Serca żyjące nadzieją

Z niewyobrażalną radością, już po raz trzeci, spotkałam się z bohaterami cyklu „Sandomierskie wzgórza”. Nie ukrywam bowiem, że skradli oni moje serce. Kibicuję im w trudnych dla nich momentach życiowych, trzymam kciuki za realizację marzeń, wierzę w ich szczęśliwą przyszłość. Najbliżsi stali mi się Alina i Eustachy, ale również losy osób z nimi spokrewnionych i zaprzyjaźnionych śledzę z ogromnym zainteresowaniem. Tym bardziej, że drogi życiowe , które wytyczyli sobie bohaterowie planując przyszłość, są pełne przeszkód i ostrych zakrętów. A czasami wręcz, przeznaczenie kieruje ich życie całkiem nieznanymi, nieprzetartymi szlakami. Książka rozpoczyna się skrótem wydarzeń z poprzedniej części, po czym spotykamy się z bohaterami w momencie, w którym ich pożegnaliśmy. Końcowe sceny drugiego tomu były bardzo dynamiczne i obfitujące w dramatyczne wydarzenia, dlatego też trzeci tom również rozpoczyna się od niezwykle emocjonujących scen. W jednej z nich Alinie i Eustachemu groziło śmiertelne niebezpieczeństwo ze strony zbójców, którzy napadli na młodą mężatkę w Chacie Pustelnika. Żądali oni od niej skarbu pozostawionego przez poprzedniego właściciela. Jak zapewne się domyślacie, z pomocą przyszedł jej mąż, który, co prawda, poradził sobie z przegonieniem napastników, nie obeszło się jednak bez strat poniesionych przez małżeństwo. Ta chwila, bezpośredniego zagrożenia życia małżonków, stała się dla nich momentem przełomowym w ich wspólnym życiu. Postanowili, choć nie bez żalu, opuścić dom ukryty wśród Pieprzowych Wzgórz i osiedlić się w Sandomierzu. Ale to nie jedyne zmiany w ich życiu. Przede wszystkim ich małżeństwo nabrało całkiem nowego, pełnego miłości i namiętności wymiaru. Ponadto zainwestowali oni, do spółki z Michałem Zdunkiem, we wspólny interes. Czy spółka Eustachego z nieco narwanym i wygadanym przyjacielem, okaże się dobrym posunięciem? Chociaż zdradzę, że i u Zdunka zaszło wiele zmian w życiu osobistym - wydoroślał, stał się odpowiedzialnym, młodym mężczyzną. Dzięki nagrodzie, jaką otrzymał za bohaterski czyn, dana mu była możliwość przeprowadzenia tej ważnej dla niego, życiowej rewolucji. Marcysia, widząc szczęście bliskich jej osób, czuje się oszukana przez los. Bardzo dużo w młodej, zawiedzionej dziewczynie złych emocji, przede wszystkim zazdrości i zawiści. Czy uda się jej od nich uwolnić i z nadzieją spojrzeć w przyszłość? Ma dla kogo walczyć o lepsze jutro, jest przecież malutki Antoś... Najwięcej złego zadziało się u właścicieli piekarni Złoty Kłos, wyjaśniła się bowiem, niepomyślnie dla nich, sprawa zaginięcia ich jedynego syna. Ale to nie jedyne nieszczęście jakie spadło na rodzinę piekarzy. Pasmo krzywd, jakich doświadczyli w ostatnim czasie trudne jest do uwierzenia. A może jest to kara za ich wcześniejsze przewinienia? Zarówno „Serca żyjące nadzieją”, jak i cały cykl napisany jest niezwykle lekko. Książkę czyta się z ciekawością losów wykreowanych przez autorkę postaci oraz refleksją nad podejmowanymi przez nich decyzjami. Akcja powieści prowadzona jest dynamicznie, kiedy trzeba – z humorem, a kiedy wymaga tego fabuła – z dużymi emocjami. Ogromnym plusem jest klimatyczne miejsce akcji – piękny Sandomierz oraz przylegające do niego Pieprzowe Wzgórza oraz okoliczne lasy. W trzeciej części cyklu Edyta Świętek dodała kilka wtrąceń dotyczących ówczesnej sytuacji politycznej, społecznej i gospodarczej Polski, co jeszcze bardziej przyczyniło się do przeniesienia w czasy przedstawione, to taki historyczny bonus od autorki. Z ogromną niecierpliwością oczekuję kolejnego tomu serii, który ukazać ma się we wrześniu br. Cały cykl zaplanowany jest na pięć części, więc jeszcze niejedną chwilę spędzę z moimi książkowymi przyjaciółmi z Sandomierza :) Zapraszam do lektury, może i Wy znajdziecie w tym urokliwym mieście nowych przyjaciół?