Sekta egoistów

Większość osób kojarzy Erica-Emmanuela Schmitta głównie z książką "Oskar i pani Róża". Dla mnie też była to pierwsza przeczytana pozycja tego autora. Od razu zauroczył mnie swoim stylem, skromnością formy i bogactwem treści. Obecnie już wiele jego książek za mną. Teraz przyszła kolej na jego debiut, który do tej pory nie był opublikowany. Nie zachwyciła mnie ta pozycja, choć widać już w niej przyszły geniusz pisarza i to, że już na początku miał on wizję swego pisarstwa, której potem konsekwentnie się trzyma jednak znacznie udoskonalając swój warsztat. Nie poleciłabym jej komuś, kto chce dopiero poznać jego twórczość, bo może się zrazić. W jego dorobku znajduje się wiele lepszych, bardzej przystępnie napisanych pozycji. Ta wydaje mi się jakaś niedopracowana. Zawiera jednak kilka kwestii wartych przemyślenia i choćby tylko dlatego warto ją przeczytać.