Scholomance. Ostatni absolwent

Książka o przetrwaniu w nietypowej szkole. O wytwarzaniu mocy. Od niej zależy wszystko. Oceny szkolne, pozycja społeczna a nawet życie. Moc można wytworzyć samemu, dostać w prezencie albo ukraść. Legalnie zdobyta moc jest biała a ta nielegalna czarna. Odpowiednio dobra i zła. Jedni ją mają, bo pochodzą z enklaw a inni, jak Garadiel (mów mi Gal lub El)) muszą ją wytworzyć samemu co wymaga wiele wysiłku. Cóż, chcesz się uczyć, zapłać mocą, chcesz rzucić czar, użyj mocy. Musisz ją mieć. Gwen Higgins matka El ostrzega córkę przed Orinem Lake’m. Dlaczego? Nie wiadomo. El nie słucha matki, bo los powoduje, że Lake’a po prostu nie da się omijać. Wszędzie go pełno. Szkoła jest niebezpieczna i Garadiel robi wszystko, by ujść z życiem i skończyć ją z dobrymi wynikami. No i El ma plany i marzenia….. Przepowiednia mówi, że EL będzie silną i złą czarownicą, ale El ma w nosie przeznaczenie. Nie wierzy w nie i robi swoje. Godna podziwu czwartoklasista dla pierwszaków, świruska i outsiderka dla swoich rówieśników zawarła przymierze z Aadhyą i Liu i została zaproszona do jednego z najniebezpieczniejszych stołów w stołówce. Ostatnia klasa. Już niedługo koniec. Moc jest najważniejsza jednak przyjaźń, miłość, odpowiedzialność za drugiego człowieka, pomoc w potrzebie jest równie ważna chociaż bycie dobrym człowiekiem kosztuje sporo mocy. Dla El to jest bardzo ważne. Póki co to żadna z niej straszna czarownica. Ten tom pozwala lepiej poznać środowisko, w którym przyszło żyć uczniom Scholomance i stoi na podobnym poziomie jak tom pierwszy, ale…. To jeszcze nie koniec! Polecam i czekam na dalszy ciąg opowieści o tej dziwnej szkole czarodziejstwa i magii i jej uczniach. Za książkę dziękuję Domowi Wydawniczemu „Rebis”.