Krew tyranów

Wątek z amnezją trącił telenowelą, ale co tam, mi się podobał. Laurence-bez-pamięci został jednym z narratorów książki, dzięki czemu zobaczyliśmy jego związek ze smokiem oraz ich szaloną historię z zupełnie nowego punktu widzenia. Poza tym, że czuł się zagubiony, Laurence pozostał jak zawsze honorowy, wrażliwy, grzeczny i odważny, ale zapomniał, że kocha Temeraire'a. Co ten biedny smok z nim miał. Tym razem większość typowych dla Novik długich podróży została wycięta, i dobrze. Szczegółowe opisy bitew natomiast zostały, a szkoda. Mam wrażenie, że autorka mogłaby napisać jeszcze z dwadzieścia tomów o smokach i ich kapitanach, a ja bym to czytała, choćby po nocach. I to mroczne zakończenie: winter is coming...