Rebeka

"Rebeka" Daphne du Maurier to powieść, która przyciąga swoim klimatem i intrygującą fabułą, ale potrafi też nieco zmęczyć rozciągniętymi opisami i monotonią w narracji. Choć książkę czytało mi się dobrze, trudno nie zauważyć, że miejscami jest przegadana – szczególnie jeśli chodzi o długie, szczegółowe opisy Manderley i przyrody otaczającej tę posiadłość. Atmosfera tajemniczości jest świetnie zbudowana, ale tempo momentami zwalnia do tego stopnia, że trudno mi było utrzymać pełne skupienie. Największym problemem była dla mnie główna bohaterka. Jej niepewność, brak asertywności i ciągłe porównywanie się do tytułowej Rebeki bywało niezwykle irytujące. Rozumiem, że miało to podkreślić kontrast między nią a zmarłą pierwszą żoną Maximiliana, ale jej naiwność i bierne podejście do wielu sytuacji często budziły we mnie frustrację. Mimo tych wad, książka ma swoje niezaprzeczalne atuty. Atmosfera, skomplikowane relację między postaciami i pełen napięcia finał sprawiają, że warto po nią sięgnąć. Jednak trzeba być przygotowanym na to, że nie jest to lekka lektura, a narratorka może nie przypaść wszystkim do gustu.