Przytulnym miejscem jest mogiła

Flawia ma już 12 lat. To wciąż jeszcze dziecko, dość nieznośne, ale i niesamowicie fascynujące w swojej pomysłowości. Do tego są jej dwie, równie absorbujące,starsze siostry. Jedna zakochana w literaturze, i śniąca na jawie, a druga zakochana w muzyce, i w pewnym przystojnym młodzieńcu. Zawsze się zastanawiam, jak czytam o Flawii, w czym ja bym była zakochana, gdybym z nimi mieszkała jako czwarta siostra. W sumie jednak 3 uzdolnione siostry to jednak jakoś lepiej brzmi niż 4 uzdolnione siostry. Do tego prawie święty, a na pewno doskonale idealny Dogger - zaufany pana domu, który, po jego śmierci, przejmuje opiekę nad 3 siostrami, co jest dość dziwaczne. Dogger jest idealnym opiekunem. Przypomina jakiś rodzaj nowoczesnej aplikacji komputerowej, która pamięta o wszystkim i zawsze jest w gotowości, tylko jedynie czasem się zawiesza. Dogger wie wszystko, co trzeba wiedzieć, w kazdym razie zna się i na chemii i na medycynie i na sztukach walki i na ogrodnictwie, jest zawsze wszędzie tam gdzie powinien być. Szykuje Flawii kanapki i robi jej wykłady z chemii i biologi. Flawia niczym magnes przyciąga zagadki kryminalne. Tym razem dosłownie wyciąga , przypadkiem, z rzeki Orlanda. A następnie, ponieważ nie ma żadnych zajęć wpycha się wszędzie tam, gdzie nie powinna, żeby rozwiązać zagadkę jego śmierci. Morał z tego taki, że zawsze trzeba zapewniać dzieciom jakieś pożyteczne zajęcia; bo inaczej, z nudów, zaczynają się zachowywać nieroztropnie. W sensie -narażają się na niebezpieczeństwo, ratują świat - a potem same muszą być ratowane.