Przenikanie

Główna bohaterka Natalia jest współwłaścicielką biura projektowego. Jej mąż od trzech lat leży w śpiączce. Wcześniej wspólnie z Szymonem planowali adopcję dziecka, przechodząc przez poszczególne procedury adopcyjne. Niestety wypadek pokrzyżował wszystkie plany. Natalia zupełnie nie ma wsparcia w swoich rodzicach. Jej matka przez cały czas za wzór do naśladowania stawia jej młodszą siostrę Julitę, która ma zdrowego męża i dwójkę dzieci. Przy każdej okazji przypomina Natalii, że jej zegar biologiczny tyka a ona powinna ułożyć swoje życie. Czy Natalia podporządkuje się matce? Książkę czyta się w miarę dobrze, choć nie powiem, że jest ona rewelacyjna. Strasznie drażniła mnie mama Natalii i jej nierówne traktowanie córek. Znała doskonale wady młodszej córki jednak przez cały czas je ignorowała i ukrywała przed najbliższymi. Zupełnie nie potrafiła docenić osiągnięć zawodowych Natalii przez sam fakt, że ta pracę wykonywała w domu, a wychwalała wyłącznie pracę Julitki w korporacji. Jednak najbardziej mnie zabolało, gdy pani Irena określiła męża córki jako warzywo. W pewnym momencie zdarza się wypadek i życie rodziny całkowicie się zmienia. Czy Natalia odnajdzie się w nowej sytuacji i czy jej relacje z mamą mogą ulec zmianie? Moim zdaniem ta książka wcale nie jest lekka. Wiem natomiast, że takiej pani Ireny nie chciałabym spotkać na swojej drodze. Książkę oceniam na 6,5 pkt.