Przejażdżka

7/10 - BARDZO DOBRY Wayne Lock od zawsze chciał zabić człowieka, nigdy jednak nie potrafił zebrać się na odwagę, by naprawdę to zrobić. Kiedy pewnego wieczoru zostaje przypadkowym świadkiem brutalnego morderstwa, w jego głowie rodzi się szalony plan. Wayne postanawia poznać parę, która dokonała zabójstwa, a następnie udać się z nimi na przejażdżkę, podczas której będzie mógł zrealizować swoje najskrytsze marzenia. Czytanie Ketchuma grozi ograbieniem z niewinności i pozostawieniem blizn na duszy. Amerykanin jest bowiem jednym z niewielu pisarzy, którzy potrafią ukazać zło w jego prawdziwej postaci – nie wynaturzone i podkoloryzowane, ale rzeczywiste, okrutne i do głębi przerażające. „Przejażdżka” to książka mocna, momentami bulwersująca swoją treścią, ale jednocześnie tak bardzo autentyczna. Ketchum po raz kolejny straszy człowiekiem jako najgorszym potworem, którego można spotkać na swojej drodze. Po raz kolejny też podpiera swą opowieść prawdziwymi wydarzeniami. Tym razem przywołuje osoby dwóch morderców Thomasa Eugene’a Brauna oraz Howarda Unruha, którzy stanowili fundament do wykreowania postaci Wayne’a Locka. Obraz zwyrodnialca jaki wyłania się z kart tej powieści jest dość oryginalny, ponieważ we współczesnej literaturze rozrywkowej przeważnie spotyka się postacie morderców seryjnych, a rzadko mamy do czynienia z tymi określanymi z języka angielskiego jako „spree killers” (mordercy popełniający dwie lub więcej zbrodni w krótkim czasie w różnych lokalizacjach). W swojej książce Ketchum ukazuje niezwykłą umiejętność do opisywania brutalnych scen zbrodni w sposób minimalistyczny, ale jednocześnie niezwykle sugestywny. Styl w jakim napisana została „Przejażdżka” jest oszczędny, momentami wręcz przypominający beznamiętną relację z toczących się wydarzeń, przez co i tak już ponury klimat został dodatkowo naznaczony ładunkiem mrocznych emocji. Mimo że powieść Ketchuma jest bardzo krótka i skupia się głównie na samym momencie popełniania zbrodni, to jednak rysy psychologiczne postaci są całkiem nieźle nakreślone, dzięki czemu niezbyt skomplikowana fabuła nabiera nieco więcej głębi. Ogólny wydźwięk tej książki jest bardzo przygnębiający, czego najlepszym dowodem jest dołączone do niej opowiadanie pt. „Chwasty”. Muszę przyznać, że ten krótki tekst to jedna z najbardziej popieprzonych rzeczy jakie kiedykolwiek czytałem… Podchodząc do tej książki należy pamiętać, że Ketchum nie gloryfikuję nią przemocy i bestialstwa, on po prostu opisuje rzeczywistość. Ukazuje ten najmroczniejszy wycinek świata, w którym bytują ludzie wyprani z uczuć, pozbawieni wyrzutów sumienia i współczucia. Prawdziwe potwory, które naprawdę istnieją. „Przejażdżka” to mocno trzymająca za jaja książka, która dla fanów prozy ekstremalnej powinna być lekturą obowiązkową. W reszcie czytelników może budzić poczucie buntu ze względu na swoją brutalność i dosłowność. Jeśli macie mocne nerwy i dość odwagi, by zmierzyć się ze złem w najczystszej postaci, to zapraszam do lektury. Polecam! OCENY POSZCZEGÓLNYCH UTWORÓW: "Przejażdżka" - 7/10 (bardzo dobry) "Chwasty" - 7/10 (bardzo dobry)