Protokoły z VI i VII Plenum Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej z 1956 r.

W 1956 r. wypadki następowały w zawrotnym tempie. W lutym na XX Zjeździe KC KPZR zrehabilitowano KPP, a przede wszystkim Nikita Chruszczow wygłosił referat "O kulcie jednostki i jego następstwach". 12 marca zmarł Bolesław Bierut. Osiem dni później w Warszawie zebrało się VI Plenum KC PZPR, aby wybrać nowego I sekretarza. Pełny zapis przebiegu tego plenum, dyskusji i wymiany poglądów jest publikowany w niniejszym tomie po raz pierwszy, podobnie jak VII Plenum, które odbyło się w ostatniej dekadzie lipca, trzy tygodnie po wydarzeniach czerwcowych w Poznaniu. Jak bardzo "wybuchowy" jest materiał zgromadzony w tej książce, wiedziały już władze partyjne w 1956 r., nie decydując się na rytualne upublicznienie stenogramów z tych dwóch plenarnych posiedzeń Komitetu Centralnego. Obraz, jaki uzyskujemy po lekturze tych dokumentów, przedstawia partię głęboko podzieloną i skłóconą wewnętrznie, po raz pierwszy w PRL znajdującą się w tak głębokim kryzysie, dodatkowo poddawanej silnemu naciskowi z Moskwy.