Profesor Andrews w Warszawie. Wyspa

Jeszcze zanim Olga Tokarczuk została nagrodzona Noblem z literatury, chciałam przeczytać coś jej autorstwa. Nie udało się. Teraz sukces też jest połowiczny, bo to tylko dwa krótkie opowiadania. Różne oblicza samotności. Samotność w tłumie, gdy nie można się porozumieć z powodu nieznajomości języka, zagubienia w nieznanym kraju, w trudnych okolicznościach organizacyjnych i klimatycznych, w obcym społeczeństwie, odmiennej obyczajowości, która wydaje się wroga. Swoją drogą ciekawy obraz 13 grudnia 1981 roku - stan wojenny widziany oczami nic nierozumiejącego cudzoziemca. Samotność na bezludnej wyspie. Niecodzienne okoliczności pociągają za sobą niewiarygodne wydarzenia z pogranicza jawy i snu. Opis przeżyć rozbitka z 1944 roku na miarę Robinsona. Zauważyłam bezpośredniość przekazu i prawdę. To się zawsze obroni. Dobry wstęp do dalszych pozycji pisarki.