Bieguni

"(…) zdałam sobie sprawę, że – mimo wszelkich niebezpieczeństw – zawsze lepsze będzie to, co jest w ruchu, niż to, co w spoczynku; że szlachetniejsza będzie zmiana niż stałość; że znieruchomiałe musi ulec rozpadowi, degeneracji i obrócić się w perzynę, ruchome zaś – będzie trwało nawet wiecznie." Można by rzec że "Bieguni" są oryginalną powieścią lecz ja ośmielam się nazwać ją dziwną. Nudziła mnie, w żadnym stopniu nie pochłonęła mej uwagi. Autorka niewątpliwie napisała utwór ambitny, posiłkując się słowami trudnymi, popisała się także szeroką wiedzą. Jednak szerokie spektrum tematów poruszyła w nieodpowiedni dla mnie sposób. Nie ciekawiły, a nawet odpychały mą uwagę. Średnia z ocen czytelników wskazuje na to że, powieść nie przypadła im do gustu. Narracja momentami staje się chaotyczna. Pisarka serwuje mnóstwo szczegółów, które wydają się nie odgrywać żadnej roli. Jedynie zwiększają objętość ponad czterystu-stronicowej książki. Jakim sposobem stało się że powieść otrzymała nie tylko Nagrodę Literacką Nike, więcej jako jedyna polska książka, międzynarodową Man Booker Award. Nie wiem. Nie polecam, szczególnie tym którzy rozpoczynają literacką przygodę z Panią Olgą Tokarczuk. Stawiam 6/10.