Priest

Oto książka, która wzbudziła w ostatnim czasie sporo kontrowersji, które to z kolei wzbudziły we mnie ciekawość na tyle dużą, że jestem już po jej lekturze. Co ciekawe, kiedy w 2015 roku "Priest" został wydany po raz pierwszy, jakoś przeszedł bez echa, dziś, w dobie booktoków, Instagramów i innych mass mediów wystarczy niewiele, żeby ludzie jak echo powtarzali ten tytuł. I uważam, że dobrze się stało. Książka została napisana i wydana po to, żeby szokować i prowokować i nie ma co do tego wątpliwości. I to się oczywiście udało, sądząc po tym co się dzieje wokół, zresztą jakby miało się nie udać, skoro to erotyk, którego głównym bohaterem jest ksiądz? W naszym pięknym kraju, wśród czytelników musiało zawrzeć, i zawrzało. Chociaż obawiam się, że najgłośniej krzyczą ci, którzy jej nie przeczytali, oni zawsze mają najwięcej do powiedzenia. Zajrzałam na chwilę w ten stos pod którym płonie ogień nienawiści, który podsycają świętojebliwi dorzucając swe polana i powiem szczerze, że to zakrawa na kuriozum. To, jak wielki budzi sprzeciw i oburzenie fikcyjna historia księdza, który spotyka na swojej drodze DOROSŁĄ KOBIETĘ, z którą zaczyna łączyć go uczucie równie silne jak dotąd jego miłość do Boga. Uczucie i pożądanie, w końcu mamy do czynienia z erotykiem. Ludzie czują się zgorszeni, oburzeni i zdegustowani i krzyczą o tym naprawdę głośno. O tym, że dwoje dorosłych ludzi za obopólną zgodą uprawiają seks. Natomiast nie kojarzę takiej fali nienawiści, kiedy wychodzą na jaw kolejne REALNE historie księży, którzy wykorzystują seksualnie DZIECI! To jest dopiero chore. I wstrętne. Ludzie są wstrętni. "Priest", jak już wspominałam, jako erotyk, uważam za naprawę dobrą książkę, mam jedno ale, które kładzie się cieniem na końcową ocenę tej powieści - w moim odczuciu Autorka za bardzo chciała nadać jej głębi, swoich bohaterów uwikłała w trochę zbyt pogmatwaną przeszłość. Wolałabym, żeby było prościej, może wtedy byłoby bardziej realnie.