Pozwolę ci odejść

W listopadowy deszczowy wieczór na jednej z ulic Bristolu ginie, na oczach matki, pięcioletni Jacob. Sprawca nie zatrzymuje się i ucieka z miejsca wypadku. Sprawą zajmują się policjanci wydziału kryminalnego - komisarz Ray i pracująca tam od dwóch miesięcy Kate. Sprawcy tego tragicznego wypadku nie udaje się ustalić niemal przez pół roku, znika też gdzieś matka chłopczyka, w tej sytuacji śledztwo zostaje zawieszone, jednak Ray i Kate nie rezygnują i prowadzą dochodzenie niejako "prywatnie". W niedługim czasie po tym zdarzeniu w walijskiej osadzie Blaen Cedi pojawia się Jenna Gray, kobieta tajemnicza, zamknięta w sobie, stroniąca od ludzi, choć nie ma ich zbyt wielu na tym pustkowiu. Wynajmuje mały zaniedbany domek na uboczu, jednak jej przeszłość nie pozwala o sobie zapomnieć, a koszmarne sny nie dają spokoju. Ray i Kate nie ustają w dochodzeniu prawdy o śmierci Jacoba; ich upór i konsekwencja przynoszą wreszcie oczekiwane efekty. Udaje się ustalić właściciela samochodu oraz miejsce jego pobytu, odnajduje się też matka chłopca. Ponieważ właściciel pojazdu przyznaje się do popełnienia przestępstwa, sprawa wydaje się zakończona. A jednak nie; policjanci doszukują się w niej drugiego dna, ukrywania przez sprawcę pewnych faktów. I nie mylą się. Książka ma bardzo wciągającą i zaskakującą fabułą, trzymającą w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Akcja bardzo dobrze przemyślana, zaskakująca i zmieniająca kierunki w najmniej oczekiwanych momentach. Świetnie nakreślone portrety bohaterów, doskonała znajomość psychologicznych aspektów ludzkich zachowań, no i ta tajemniczość, sekrety, które pokazują się nam jak kolejne warstwy obieranej cebuli. Bardzo dobry thriller psychologiczny, którego głównym wątkiem jest przemoc rodzinna. Szczerze polecam; mnie powieść wciągnęła na całe 24 godziny, bo tyle zajęło mi jej przeczytanie.